13 jan 2011 19u Gorecht 6 - Hut & Co 1, 18.15u bij Gorecht

Doelpunten, Assists en Eigen Doelpunten 2011-2012 na 9 wedstrijden

Speler	Doelpunt	Assist	Totaal	ED
Albert Langs-de-Leinenga	3	4	7	0
Arjan Bal in Sloot	6	6	12	0
Emiel Nu Ver!	0	1	1	0
Er-ik Jan Kremer	0	0	0	0
Erik StrafTakens	0	0	0	1
Op z’n Frans Schmidt	0	4	4	0
Gert-Jan Rehswinkeldochter	4	5	9	0
Harry Kuitenbijter	1	0	1	2
Jasper Balkema	0	1	1	0
Jan van Friet	0	0	0	0
Joris van Linden draai je Tol	1	1	2	0
Karel Hooligan	1	0	1	1
Marc Doelaartsvijand	0	1	1	0
MisPier Wijnja	0	0	0	0
Rein tussen Hoope en Vrees	0	0	0	1
Ronald ’3de helft’ Zuipemaar	0	0	0	0
Rudy Mandekker	0	0	0	0
Overig	9	2	11	0
Totaal	25	25		5

Resterend wedstrijdprogramma 2011-2012

2012-02-11	Gorecht 6	SGV 2
2012-02-18	ACV 8	Gorecht 6
2012-03-10	Gorecht 6	LTC 7
2012-03-17	Lycurgus 10	Gorecht 6
2012-03-24	Glimmen 3	Gorecht 6
2012-04-07	Gorecht 6	VVS 3
2012-04-14	SIOS 2	Gorecht 6
2012-04-21	HS’88 3	Gorecht 6
2012-05-12	Gorecht 6	HS’88 5
2012-05-19	Fit Boys 6	Gorecht 6

Wedstrijdverslagen

Gorecht 6 – Glimmen 3 4-4 (2-1) 17 december 2011

Sta je opeens met 3x Takens op het veld! Raymond Takens de fluitist, Niels Takens de zoon en Erik Takens. En dat voor de derby tegen Glimmen 3. Een team dat de minste verliespunten heeft. Naast Niels speelden Richard en Wouter ook mee. En natuurlijk Misel, die na een half jaartje rust weer aan het optrainen is. tenslotte kwamen de geblessureerden Rudy en Ronald ons aanmoedigen. Net als Vince, de kersverse zoon van keeper Marc.

In een strakke opstelling op het bosveld startten we iets later. Een van onze spelers was de kledingtas vergeten van huis mee te nemen. We noemen geen namen maar het begint met een G en eindigt op ertjan Rehwinkel.

We speelden in het begin vrij aardig, zeker als de bal goed rond ging. Na een minuut of 10 trapt Marc uit en de bal belandt bij Arjan in de voeten. Hem wordt geen duimbreed in de weggelegd, al rennende naar de 16 meter. Albert trekt een gat en Arjan weet daar wel raad mee: 1-0. Wat we vervolgens nog nooit hebben meegemaakt: de tegenstander krijgt een corner en het staat alweer gelijk. Gelukkig zetten we door en kregen we ook een corner. Gertjan krijgt de bal onder controle en maakt de 2-1. Tijd voor rust. In de rust krijgen we een donderspeech van Richard. En een kopje thee.

Glimmen zette een paar jokers in, snelle jelle’s en flankflitsers. Daar hadden we toch wel wat moeite mee. Onze wisselaar Emiel deed ook van zich spreken en er werd volop gewisseld. Hoewel we minder balbezit hadden, kregen we toch mooie kansen. Uit weer een corner kreeg Joris de bal en vanaf 16 meter schoot hij met een prachtig boogje (met links) de bal in de kruising: 3-1. Nou als ons dat lukt tegen die jonkies, dan wordt het een mooie middag.

Toen gebeurd het ongelooflijke: 3-2, 3-3 en 3-4. Een Takens werd er ziek van en liet zich wisselen. Naar later bleek een gouden wissel, want even later scoorde Richard de 4-4. Enkele kansen in de dying seconds waren ons niet gegund. Al met al een terechte uitslag en een passend einde van de eerste seizoenshelft.

Iedereen (inclusief Gastspelers en Tegenstanders) bedankt voor het voetbal en een prettig en gezond uiteinde gewenst.

Gorecht 6 - Fit Boys 6 4-3 (2-3) 19 november 2011

Onze keeper Marc is vader geworden! Zijn zoon heet Vince en hierbij de grootse felicitaties aan Marc en Lijsje. Onze andere keeper deed iets met dames en dus kwam de vraag wie er op doel ging. Uiteindelijk werd het Anton. Het zonnetje ging langzaam onder, heerlijk voetbal weer op het Westveld ook wel terrasveld. Met versterking van Goos en Olaf van het zevende gingen we lekker fris van start. Emiel had zich voorgenomen om flink door te wisselen met 15 man. Frans had zo’n last van z’n rug dat hij op therapeutische basis wilde voetballen. En Rein is back from the Far East, waar zijn enige intensieve beweging het rijden over een hobbelige weg was. Hij liet een filmpje zien en als je daar lang naar kijkt, word je misselijk. Kunnen we niet hebben zo vlak voor de wedstrijd.

We begonnen met het spelletje waar we inmiddels jarenlang op trainen: balletje rondspelen en de linies samen doorschuiven. Dat ging zo goed dat we na 20 minuten met 0-3 achterstonden. FB had ook 2x de paal geraakt. Toen gingen we echt doen wat we van plan waren en dat leverde druk op de verdediging van FB op. Het is wel leuk als je een voorzet geeft en er staan 3-4 man in de 16. Bij een van die voorzetten werd Gertjan in de rug geduwd en de scheids was als een VN-resolutie: pennel. Arjan schoot onberispelijk de anschlusstor for die anschlusstor raak: 1-3. Even later weer een aanval met veel spelers voor de goal. Arjan schoot in de draai op de goal maar zijn tegenstander viel met de hand op de bal. De scheids was nu nog resoluter. FB kwaad en schoot de bal keihard weg tegen Arjan’s hoofd. Dus nam Albert de pennel en de anschlusstor: 2-3. Tijd voor rust.

De wissels leken zich uit te betalen, want FB had er maar 1. En we brengen onszelf niet alleen in de war, ook de tegenstander. Bijvoorbeeld dat Karel ging keepen en Anton in de spits. Vlak na rust was het al raak: Anton gaf een subliem steekpassje op Albert en het was 3-3. Even later dook een FB’er op voor Karel. Karel ging alvast liggen en de speler schoot hem in Karel’s schoot. Wij schoten in de lach, want FB schoot er niks mee op.

De lampjes waren al aangedaan en de mist kwam ook opzetten. Het veld werd steeds langer (tsja, die begrijp ik ook niet) en Emiel bleef lustig doorwisselen. Dat gaf wel de doorslag, een corner van invaller Frans werd door voormalig keeper Anton niet getoucheerd en invaller Gertjan kon de bal zo over de doellijn lopen. Daarna waren de grootste kansen voor Gorecht, helaas niet besteed aan Arjan, Joris en Goos. FB werd nog gevaarlijk met een paar corners maar Karel stond zijn mannetje.

Op karakter, met geloof in eigen kunnen, een gelukkige hand met wisselen, handig gebruik makend van de opkomende mist, niet in paniek raken en nog 6 clichés: 0-3 achter en met 4-3 winnen is iets om trots op te zijn.

Gorecht 6 – SIOS 2 6-2 (4-0) 5 november 2011

Tegen de talenten van SIOS 2 spelen is onze ambitie. Onze uitgebalanceerde selectie is vandaag uit balans vanwege de afwezigheid van Pier (geblesseerd), Erik K (geblesseerd), Arjan (geblesseerd), Rein (7 years in Tibet) en Jan  (Dames). Gelukkig brachten Mark (Scheermans Schuurpapier), Olaf (toch een Sloot in veld) en Anton ons weer in balans.

Om 15.45 uur op het Bosveld ging niet lukken, want de talenten van SIOS 2 hadden wat meer voorbereidingstijd nodig. Even voor vieren floot Rene Valkema voor de aftrap en we wisten dat de wedstrijd niet voor donker afgelopen zou zijn. SIOS had maar 11 man, dus hebben wij ook bij SIOS gevlagd. Zo hoort dat te gaan op dit niveau, toch?

Net als vorige week tegen VVS begon de wedstrijd gelijkmatig, beide teams bouwden van achteruit op. Belangrijk verschil deze wedstrijd is dat wij er in slaagden om al opbouwend tot in de buurt van de 16 te komen. Albert wist Anton vrij voor de keeper te zetten: 1-0. Mark wist Anton vrij voor de keeper te zetten: 2-0. Gertjan wist Anton vrij voor de keeper te zetten: 3-0. Frans wist Anton in de 16 de vinden, hij draaide naar binnen en de bal lag in de kruising: 4-0.

Kansen waren er wel degelijk voor SIOS. Onze verdediging stond de eerste helft als een huis en ook aanstaande vader Marc. Zijn vriendin was er ook bij, binnen een paar weken is het zover!

De tweede helft is altijd anders. Dat komt omdat het wedstrijden op zich zijn. Ook wordt het verloop van de wedstrijd altijd bepaald. Het werd donker en toen was er licht.

SIOS herpakte zich en voerde de druk op. Dit leverde foutjes en hachelijke situaties voor onze eigen goal op. De 4-1 viel na een kwartier en sommige spelers werden steeds zenuwachtiger. We gaan dit niet uit handen geven! De coach vond het tijd om flink door te wisselen om SIOS een rad voor ogen te draaien. Jan en Stephan kwamen terug van de wedstrijd van de Dames, deden hun Cup B af en mochten meedoen met de mannenwedstrijd. Gertjan vond Stephan in de diepte en alleen voor de kiep faalde hij niet: 5-1. Dit was wel het breekpunt. Uiteraard schonken we SIOS nog een beetje hoop door de bal in eigen goal te werken: 5-2. Het slotakkoord was weer voor Gorecht, een goed opgezette aanval leidde tot een mooie voorzet van Emiel die door de instormende Gertjan ingekopt.

Toen was het etenstijd, combi met de derde helft.

VVS 3 – Gorecht 6 6-1 (3-0) 29 oktober 2011

Sparta uit, altijd lastig. Het begint met de rit die ons langs plaatsjes als Scheemda en Midwolda brengt. Ze hebben het daar niet breed maar wel lang. En diep, langs de Blauwe Stad. Je weet wel, het nieuwe wonen voor de rijke oud-communisten. Weggestopt tussen metropolen als Heiligerlee, Finsterwolde, Tranendal en Niesoord. Tot zover de plaatselijke en provinciale politieke hoofdpijndossiers. Wel bleven ons maar afvragen: waar komt dat café nou? Het sportpark lag namelijk bij het café rechtsaf. Achteraf hadden we net zo goed bij het café kunnen stoppen, een soort omgekeerde derde helft.

Met 11 man en 2 nakomertjes begon de wedstrijd gelijkopgaand. Een Spartaan was zo vriendelijk om bij ons te vlaggen. Beide teams zochten voetballende oplossingen (zijn er andere in het voetbalveld?) voor de vraagstukken des levens. Het rustig van achteruit opbouwen hielden we prima vol. Een kwartier dan, toen maakten we wat schoonheidsfoutjes en stond het 10 minuten later 3-0.

Na rust schakelden we over op 4-3-3 en dit leverde de 3-1 op. Jasper gaf van links strak voor en Albert prikte zijn eerste goal dit seizoen tussen de palen. En niet andersom.

Onze aanvallende speelstijl werd uiteraard met lange ballen en snelle jongens afgestraft en het eindigde bij 6-1. Een wedstrijd om van te leren, ahum. 

Gorecht 6 – Lycurgus 10 2-5 (0-5) 8 oktober 2011 

Tegen het altijd sympathieke Lycurgus is het altijd fijn spelen. helemaal als wij in topvorm verkeren en ook nog versterking krijgen van Allan en Richard. Onze line-up mocht er ook zijn: Pier, Erik Kremer en Erik de Groot kwamen gezellig kijken!

De eerste was nog niet begonnen of een lobje betekende de 0-1. Even later werd een vrije trap hard in de kruising geschoten: 0-2. Toen was het de beurt aan de 50-jarige Harry Kuipers om een goal te maken: 0-3. Ten slotte waaide een voorzet van links er zo maar in. Tsja, dan worden alle voetbalclichés uit de kast gehaald. Want we speelden niet slecht, alleen de doelpunten vielen aan de andere kant. Aangezien de lezer over verbeeldingskracht beschikt, hierbij de onleesbare clichés:

 

 

 

 

Na de thee ging het gelijk een stuk beter. Of dat aan de zon, de wind of de tactische aanpassingen lag, zal een cliché zijn. De betere kansen waren opeens voor Gorecht. Albert vond Richard die mooi uithaalde: 1-5. Even later liet ongekroonde koning keizer Karel een schot los, dat maar net door de keeper overgetikt werd. De druk op het altijd sympathieke Lycurgus werd zo groot dat alle clichémiddelen uit de kast werden gehaald. Joris werd zomaar onderuit getrokken in de 16 en dat leverde een penalty op. Uiteindelijk mocht Harry zijn 50^ste verjaardag opleuken met nog een doelpunt, maar dan in het goede doel. Dat was het dan weer, zeker de tweede helft prima voetbal op de artmat gelegd. 

LTC 7 – Gorecht 6 3-2 (1-0) 1 oktober 2011

Met tien (10) Gorechters tuften wij naar Assen-Noord voor de wedstrijd tegen voormalige buurt- en speeltuinvereniging LTC. Voor de Assenaren onder ons: Langedijk Talmastraat Combinatie. Het eerste wordt tegenwoordig getraind door Wattimury. Ze moesten thuis, zodat onze wedstrijd werd gespeeld op kunstgras. Niks op tegen, voor de afwisseling was natuurgras wel eens leuk. En het was tropisch warm, vooral boven het kunstgras.

De 2 andere Gorechters wonen in Assen, dus een thuis-uitwedstrijd voor Harry en Gert-Jan. Vorig jaar verloren we nog dik van ze, maar Gorecht 6 is echt anders gaan voetballen. En dat zonder samen trainen. We hebben allemaal natuurlijk honderden wedstrijden in de benen en die ervaring moet zich toch een keer uitbetalen, zou je denken.

We startten met ons favoriete spelletje, rustig op niveau reserve 6^de klas opbouwen en geen lange ballen. Dit leverde een paar kansen op, aan beide kanten trouwens. Even later lag de bal in het doel, alleen was onze keeper Marc door 2 groene leeuwen het doel in gewerkt. De scheids gaf eerst een doelpunt, hij had niet gerekend op zijn assistent: onze Rudy Mandekker. Doelpunt terecht afgekeurd. Even later werd een vloeiende combinatie tussen Albert en Arjan door de laatste niet afgerond. En ja, dan ligt ie er een paar minuten later bij ons wel in. LTC kon tot in het doelgebied combineren en een kurkdroog schuivertje betekende de 1-0.

In de rust hebben we een lekker kopje thee gedronken en elkaar niet de huid vol gescholden. En in de tweede helft ging het beter, we zetten meer druk en benutten de ruimte tussen de linies. Klinkt allemaal alsof het een wedstrijd in de Joepieler Lieg betreft. Zo voelde het wel. Gert-Jan stond vlak voor de 16 en zag Arjan een gaatje induiken. Een sublieme steekpass werd afgerond: 1-1. Het doordrukken ging door, dan kan 1 foute pass fataal zijn. Dat overkomt ons dan ook en even later was het alweer 2-1.

Maar opgeven doen we alleen voor de 4 mijl en even later gaf Ronald een strakke pass op Albert, die vlak voor de achterlijn de bal onderschepte en de inkomende Arjan bediende: 2-2. Het noodlot sloeg toe: Gert-Jan verstapt zich en heeft een zweepslag in de kuit. Zonder reserve en zonder vlaggenist probeerden we het einde te halen. De laatste corner van LTC werd niet goed weggewerkt en de LTC spits kreeg de ruimte voor een mooie omhaal: 3-2.

Bijzonder treurig, goed gespeeld en toch weggegeven. De smalle selectie begint zich nu te wreken. Het is in het clubbelang dat onze selectie ruimer wordt.

 

Gorecht 6 – ACV 8 1-2 (1-2) 24 september 2011

Om puur commerciële doeleinden wordt bij Gorecht tegenwoordig aan wedstrijdspreiding gedaan. Daarom mochten wij om kwart voor 4 aantreden tegen ACV. Op kunstgras, het Westveld dat allang tot het nieuwe Terrasveld is omgedoopt. Groot voordeel is de steeds grotere schare publiek, voor ons publieksspelers een flinke steun in de rug.

We zijn van plan om ons favoriete spelletje te spelen, dat is zeker driekwart van de wedstrijd gelukt! Zo was er een hoge terugspeelbal van Karel, precies in de voeten van de ACV spits. Hij omspeelde keeper Marc, maar daarvoor moet je er wel heel erg omheen. Gelukkig stopt Marc de terecht toegekende strafschop en bleef het 0-0. Een paar minuten later vergaten we de afspraken en werd er in de verdediging met  de bal gelopen. Erik Takens verloor de bal en 4 seconden later was het 0-1.

We lieten ons niet kisten en al combinerend zetten we de aanval in. Na een mooi passje werd Albert in de 16 geobstructueerd of tegengehouden: geen pennel maar wel een indirecte vrije trap. Frans stond achter de bal en als een volleerde Raymond Ceulemans plaatste hij de bal met veel effect voor de goal. Daar sprong Arjan op om de bal in de kruising te koppen: 1-1.

Maar ja, even later kreeg ACV een vrije trap die bij de tweede pal werd ingedraaid. Erik Takens wist wat ie moest doen, maar deed toch iets anders: 1-2.

Toen konden we niet anders: Erik Takens heeft in het vervolg Erik Straftakens. En Rudy heeft Rudy Mandekker, Albert heet Langs-de-Leinenga, Arjan Bal-in-de-Sloot, Karel Hooligan en verder ging onze derde helft creativiteit nog niet. De tabel met doelpunten en assists wordt uitgebreid met eigen doelpunten.

De rest van de wedstrijd had Gorecht het betere van het spel, er werd goed getikt en we drongen ACV terug op eigen helft. Dan gaan de Assenaren uit een ander vaatje tappen en het spel werd grimmiger. Daar kunnen we nog lang en uitgebreid over uitweiden, doen we niet want een groepje ACV’ers bleef hangen voor de derde helft en dat moet je ook koesteren.

Bedankje voor de uitstekende fluitende Klaas, gastspeler Allan en het toestromende publiek.

 

SGV 2 – Gorecht 6 1-5 (1-3) 17 september 2011

“Keizer Karel “

In vervlogen tijden vochten wij pittige duels uit met SGV. Ze hadden namelijk ene Peter in de spits lopen. Dan kreeg Pier Wijnja de opdracht om Peter het voetballen en scoren onmogelijk te maken. Dat nam hij natuurlijk letterlijk en van Peter hebben we nooit meer gehoord. Het eerste elftal speelt tegenwoordig bij Gorecht 1 in de competitie en het tweede bij ons. Het jonge team zag er vervaarlijk uit: hoofdbandjes en strakke shirtjes. Bij nader inzien lag het niet aan het shirt dat ie strak zat. Had maar maatje Gorecht 6 genomen.

Met 3 gastspelers waarvan er 2 ruim onder de 20 startten we met ons favoriete spelletje: rustig rondtikken, links-rechts-links-rechts (of andersom) verplaatsen en dan opeens de diepte zoeken. Zo creëerden we vele kansen. Uiteindelijk gaf Karel een hoge pass op Arjan die over rechts naar de 16 spurtte en op links voorgaf. Albert was niet zelfzuchtig en gaf de bal zo’n beetje op de doellijn een tikje naar rechts: 0-1 door Gert-Jan. Dat kon SGV niet verkroppen en ze kregen een hoekschop. Op niet nader onder woorden te brengen wijze werkte Karel de bal in eigen doel: 1-1.

Corners, dat kunnen wij ook. Een corner van Arjan werd de tweede keer ingebracht en Gert-Jan teruggekopt (samen met een verdediger). Karel stond klaar, nam de bal aan en haalde uit: de bal zeilde van 25 meter zo de kruising in! Karel zakte door zijn knieën (voor de visualisten onder ons: Richard Krajicek die in 1996 Wimbledon won). Hij hief zijn armen naar de hemel en een reeks Spaanse krachttermen schalden richting de kerk van Schildwolde. Het was zijn zesde goal ooit en zijn eerste in het zesde! Uiteraard eigen goals niet meegeteld. O ja, Erik Takens raakte vanaf dezelfde positie de kruising, dus het vermelden niet waard.

Vlak voor rust eindigde een vloeiende combinatie bij Arjan in de zestien die onderuit geschoffeld werd. Tegen alle voetbalwetten in nam hij zelf de strafschop. De keeper zat er nog aan maar de ruststand was 1-3.

Meestal is onze tweede helft net als die van FC Groningen, nait zo best. Gelukkig hadden we een flitsende aanval, waarbij Ronald een splijtende steekpass gaf op Arjan die de bal voor de keeper schoof. Stephan maakte de 1-4. Iets later veroverde Frans de bal op links en gaf strak voor op Stephan: 1-5.

We hebben het niet meer over de gemiste open kansen, in totaal kregen we een stuk of 20 waarvan er dus 5 ingingen. Het is en blijft de wedstrijd van Keizer Karel, die maar bleef bellen (‘Thomas, vandaag hebben we allebei gescoord’) tot in Venezuela toe. Het is je gegund: je bent de man van de wedstrijd!