De wedstrijd begon wat mij betreft al zondagavond nadat ik mijn stukje over de wedstrijd tegen GRC had geschreven. Vanaf dat moment ben ik gaan nadenken over een goede opstelling en tactiek voor de wedstrijd tegen Velocitas. Geen eenvoudige klus, maar na veel gepuzzel, getob en een paar extra grijze haren was ik er donderdagavond eindelijk uit. Een mooie 1-3-1-3 formatie met een ingewikkeld wisselschema dat stond als een huis, wat mij betreft kon het niet vroeg genoeg zaterdagochtend zijn.
Vrijdagavond werd er gebeld, het was Dolf … slecht nieuws: ‘Christian is ziek en kan morgen niet mee doen’. Gelaten nam ik de boodschap in ontvangst een vloek ternauwernood onderdrukkend. Daar ging mijn avond 60 jaar TV. Dik een uur later was ik er uit en kon ik het laatste uurtje meepikken. Ook de coach moet op tijd naar bed.

Zaterdagochtend was er geen vuiltje aan de lucht, iedereen was er en allemaal keurig op tijd. De schone was werd uitgestald in de ruim bemeten kleedkamer en ik kon het plan der campagne voor de dag uitleggen. Daarna met het lekkere weer de warming up doen. Daar kwam de tegenstander al aanlopen, handje schudden voorstellen en elkaar succes wensen. O ja, wij zijn met 7, dus vandaag 7 tegen 7. &*^$% ging het door mij heen, nog 5 minuten …. HELP … denk … denk … denk. Een noodoplossing de 1-3-1-3 formatie werd vakkundig omgezet in een fraaie 1-3-3 formatie. De volgende 7 spelers stonden trappelend van ongeduld aan de aftrap: Nando – Erik, Sascha, Mick – Ruben, Tim en Daan. Folkert en Tijn begonnen op de bank. Velocitas daarentegen had een indrukwekkende 1-2-2-2 formatie het strijdperk ingestuurd.

Voor mijn ogen voltrok zich een bizar schouwspel. Na de eerste wissel speelden we opeens in een 1-4-2 formatie die zo af en toe vloeiend overging in iets dat leek op een 1-2-2-2 opstelling.  Ik ergerde mij groen en geel, de opmerking van een Velicotas toeschouwer dat het een leuke gelijkopgaande strijd was schoot bij helmaal in het verkeerde keelgat. Wat gelijkopgaand dacht ik, als die jongen nu eens gaan voetballen dan rollen we jullie zo op. Dankzij Folkert (1-0) en Daan (2-0) konden wij met een geruste 2-0 voorsprong de limonade opzoeken. Hetgeen niet eenvoudig was, want in de kleedkamer was geen limonade te vinden. Na een kort rondgang door de kantine vond ik onze limonade en die van Velocitas en kon ik klaadkamerwaarst keren. Daar aangekomen had de trainer de eerste helft al doorgenomen en de algehele mening was dat er goed was gespeeld. ‘Dan heb ik toch een andere wedstrijd gezien’ dacht ik. Na enig aarzelen heb ik dat ook verteld. Niet alleen een andere wedstrijd, het was ronduit slecht, lamlendig en inspiratieloos voetbal had ik gezien, het leek in geen velden of wegen op de tweede helft van vorige week tegen GRC. Zo tierde ik nog even door.  Op een gegeven moment zag ik links en rechts wat trilende bovenlipjes en ontwaarde ik opwellend traanvocht. Het sein om mijn betoog af te  sluiten met “en in de tweede helft gaat er uit een ander vaatje getapt worden. De wedstrijd gaat zich op de helft van Velocitas afspelen” was mijn heldere instructie.

Zo gezegd zo gedaan. De jongens hielde zich keurig aan de afspraak. De bal ging tegen de paal, tegen de lat, net naast, net voorlangs, tegen het been van een verdediger, kans op kans werd gecreëerd. Aan de kant stond de hoofdtrainer en hij zei: “zul je zien dat straks Velocitas scoort”. Die woorden waren nog niet uitgesproken of er kwam een counter gevolgd door de 2-1. De jongens lieten zich daardoor niet uit het veld slaan en zochten het doel van de tegenstander weer op. Een mooi schot van Folkert spatte af op de lat, de bal leek over te gaan maar bedacht zich, draaide in de lucht om en verdween toch in de touwen 3-1. Inmiddels had Tijn het veld licht geblesseerd verlaten en stond Ruben zijn buurt op de bank uit te staan. Hij wou er heel graag in. Vooruit met nog twee minuten te gaan mocht hij – als laatste man – het veld in. Koud in het veld volgde de tweede counter, die aanval moest Ruben opvangen, helaas dat ging niet zoals gewenst en zo werd de eindstand in de laatste minuut toch nog 3-2.

Terug in de kleedkamer was de brandende vraag hoe het nu de tweede helft was gegaan. Wat gemompel over niet zo best, maar Sascha sprak een voorzichtig goed uit en daarmee sloeg hij de spijker op zijn kop. Ik vond het wel goed, ze hadden keurig gedaan wat ik ze had gevraagd. Heel goed dat ze zo ver van het doel af kunnen verdedigen en dan bijna geen kans weggeven.  Het is dan een kleine smet op het spel dat de bal er slechts één keer in ging. Elk nadeel heb zijn voordeel, dat gebrek aan afmaken zorgt namelijk wel voor spannende wedstrijden.
Man of the Match was, met twee fraaie doelpunten, Folkert.